اندر احوالات جدا شدن از دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور)

سلام دوستان عزیزم

درست این است که علت غیبت نسبتا طولانی ام را که موجب نگرانی دوستان شد توضیح بدهم؛ ولی پستی که امروز می گذارم ضرورت دارد که در پی دو مطلب گذشته قرار بگیرد. در نتیجه اکنون این مطلب را قرار داده و در چند روز آتی در مورد عدم حضورم توضیح خواهم داد… Smile

پیروی مطالب دو پست گذشته (۱ و ۲)، آنچه که در این مبحث مورد نظر من است، مسئله ی بغرنج جدا شدن بیمار از دستگاه تنفسی می باشد که بنظر منی که تجربه اش را داشته ام سخت تر از هر ترک اعتیادی است!، زیرا این دستگاه علاوه بر وابستگی جسمی ای که از طریق ضعیف کردن و تحلیل بردن عضلات تنفسی، حاصل از تنفس غیرفعال یا پَسیو (passive) در بیمار ایجاد می کند، وابستگی شدید روانی را نیز در پی دارد.

من که با تمام جنبه های بیماری ام، حتی سوزش (دردهای نوروپاتیک)، کنار آمده ام، و به گفته ی دیگران آدم محکم و بیمار انعطاف پذیر و منطقی ای بوده ام، هنگام جدا شدن از ونتیلاتور به هیچ وجه من الوجوه همکاری نمی کردم.

در این میان یک عامل ترس است که حاصل وابستگی جسمی به این دستگاه است و منطقی است، ولی وابستگی روانی پیچیده تر از این حرف هاست. اگر فقط مسئله ترس و وابستگی جسمی بود، این کار به این دشواری نمی شد.

متاسفانه افراد ناآگاه این وابستگی روانی را به تنبلی و بی ارادگی بیمار تعبیر می کنند و بر اساس این برداشت غلط، به گمان آنکه برای جدا کردن چنین بیماری از دستگاه باید جدیت به خرج داد، متوسل به زور می شوند.

بد ترین روش آنست که با سرکوفت زدن به بیمار بخواهند او را مثلا به غیرت بیاورند،

«می دانی، تو هیچ چیزت نیست. فقط تنبل شده ای. خودت را الکی به ناتوانی میزنی. همه اش تنبلی است…»

یا احساساتش را تحریک کنند،

«ببین پدر و مادرت را… گناه دارند. بخاطر آن ها دست از تنبلی و خودخواهی بردار…»

و یا با قهر و غضب و تهدید آمیز با او برخورد کنند،

«اصلا زیادی لوس شده ای. از بس نازت را کشیدیم و به حرفت گوش کردیم… این بار از دستگاه جدایت می کنم و می روم دنبال کارم. تا ده دقیقه هر چه خودت را به موش مردگی بزنی کسی نیست که دلش بسوزد. مجبوری خودت نفس بکشی…»

و بدتر از همه مقایسه ی بیمار با بیماری دیگر است که موفق به جدا شدن از دستگاه شده است،

«از مریض تخت بغلی یاد بگیر. از تو بچه تر است، ولی همکاری کرد و از دستگاه جدا شد… »؛ یا «فلان بیماری داشتم که وضعش از تو بدتر بود. فقط مثل تو تنبل و ترسو نبود و از دستگاه جدا شد…»

تا حدی با توسل به روش فوق، ناآگاهان در آی سی یو های مشهد و تهران هر چه کردند نتوانستند مرا از دستگاه جدا کنند، البته عدم موفقیت شان بیشتر بخاطر نداشتن علم کافی و اشکالات اساسی در کارشان بود که ذکر خواهم کرد…

مهمترین اشتباهشان آن بود که با آنهمه داروهای ضد اسپاسم (شل کننده ی عضلات) و آرامبخش های قوی که آن ها هم خاصیت شل کنندگی دارند، انتظار داشتند که دیافراگم من دوباره فعال شود. دیافراگم یک عضله است و دیافراگمی که عملکردش به دلیل اختلال عصبی و چند ماه وابستگی مطلق به دستگاه تضعیف شده، تحت داروی ضد اسپاسم نباید هم عکس العملی نشان دهد.

من خود، این موضوع را وقتی فهمیدم که دو هفته پس از ترخیص از بیمارستان بخاطر گلو دردی که داشتم دکتری از درمانگاه نزدیک محل اقامتمان به دیدارم آمدند و وقتی لیست بلندبالای داروهایی که مصرف می کردم را دیدند، متعجب شدند و به جز آنتی بیوتیک ها همه را حذف کردند. چند روز پس از قطع داروها، هم بیست ساعت خواب من در شبانه روز! تعدیل شد و به ده ساعت تقلیل یافت و هم به تدریج عضلاتم قدرت گرفته، در پاهایم اسپاسم پدیدار شد و دست چپم شروع به حرکت کرد، و هم بر روی شکمم در ناحیه ی دیافراگم حرکتهای ضربانی ای ظاهر گشت. که البته این حرکات ضربانی هنوز هم هست و من آخر نفهمیدم که چیست…

منی که وقتی برای ساکشن کردن از دستگاه جدایم می کردند حتی فرصت نمی شد که سوند ساکشن را در کاورش بگذارند، زیرا از نرسیدن اکسیژن بی هوش می شدم، بعد از قطع آن داروها، پس از هر بار ساکشن کردن به زور اطرافیان و من بمیرم تو بمیری آن ها! تا ده دقیقه از دستگاه جدا می ماندم. پیش خودمان بماند، بیشتر هم می توانستم، ولی خودم را به موش مردگی میزدم. کلا من از روز اول بیماری هیچگاه نه خودم را لوس کردم و نه تمارض کرده و خودم را به موش مردگی زده ام، الّا سر جدا شدن از دستگاه… آخر دووشتان، نمی دانید که، بدمصب، این اعتیاد، بد دردی است… Smile

و دومین اشکال کارشان آن بود که دانش کافی برای تنظیم دستگاه را نداشتند. واقعا می توان گفت که این کار را به درستی بلد نبودند. برای جدا کردن بیمار، دستگاه باید طوری تنظیم شود که ریه و دیافراگم نیز فرصت مشارکت در تنفس را داشته باشند نه آنکه صد در صدِ تنفس به عهده ی دستگاه باشد. و یا دستگاه را طوری تنظیم می کنند که بیش از توانایی ریه از آن کار می کشد و بیمار پس از تحمل چندین ساعت فشار، تنگی نفس عذاب آور و تلاشی عبث سرانجام دچار کمبود اکسیژن شده و به ناچار دوباره تحت عملکرد صد در صد دستگاه قرارش می دهند. (شاید هم بلد بودند و چون امیدی به احیای سیستم تنفسی من نداشتند، عملکردشان تحت شعاع قرار می گرفت…)

البته همه روزه در آی سی یو ها بیمارانی هستند که توسط همین متخصصان و تحت همین روش های نه چندان درست، از ونتیلاتور جدا می شوند؛ مقصود من بیشتر در ارتباط با بیمارانی است که برچسب محال بر آن ها می زنند. بیمارانی که قربانی تظاهرات بالینی شده و تحت تشخیص های فرمولی قرار می گیرند و بواسطه ی آن، شانس درمان و بهبودی را از دست می دهند… همانطور که اگر ما تسلیم و خام چنین تشخیص هایی می شدیم، من هنوز هم با دستگاه تنفس می کردم، البته اگر زنده می ماندم…

بطور کلی جدایی از ونتیلاتور برای کلیه ی بیماران، شامل هر دو نوع وابستگی جسمی و ذهنی می شود، حالا به درجات و شدت و ضعف متفاوت؛ از این رو در طی پروسه ی جدا کردن بیمار از دستگاه، تنها گذاشتن وی به امید مانیتورها و آلارم هایی که غالبا به موقع هشدار نمی دهند، کاری بسیار نادرست و پر ریسک می باشد. نادرست از آن رو که احساس خوفِ حاصل از تنهایی و جدا ماندن از دستگاهی که بیمار تا کنون آن را رشته ی حیات خود می دانسته، از لحاظ روانی وِی را منفعل می سازد. پر ریسک بدین جهت که بیماری که برای مدتی با دستگاه تنفس کرده و غالبا طبق سنت آی سی یو! دچار عفونت ریه است، در هر صورت دچار ضعف تنفس می باشد و عضلات تنفسی ای که می خواهند پس از مدتی دوباره بصورت مستقل و خودکار، کل بار تنفس را عهده دار گردند می توانند تحت تاثیر خستگی بیمار، اضطراب وی، و تجمع ترشحات، دچار اختلال شوند و بیمار را در شرایط بحرانی قرار دهند که در نبود پرستار یا مراقب، صدمات جبران ناپذیری به بیمار وارد شود.

از آن جایی که متاسفانه بیمارستان ها بعلت نداشتن پرسنل کافی، قادر نیستند آنطور که باید به بیماران رسیدگی کنند، در اینجا بار دیگر لزوم اجازه ی برخورداری بیمارانِ کاملا ناتوان از تحرک و تکلم، از پرستار یا مراقبی اختصاصی در بخش هایی همچون آی سی یو که حضور همراه برای بیمار قدغن می باشد، اهمیت می یابد.

پی نوشت: این مطلب قبلا نوشته شده و آماده ی آپ کردن بود که قطعی و قحطی اینترنت مانع از آن شد. در صورت آپ کردن به موقع این مطلب قصد داشتم احتمال غیبت دو هفته ای ام را اطلاع بدهم، ولی نشد و نگرانی دوستان و شرمندگی بنده را در پی داشت… به تدریج پاسخگوی کامنت ها و محبت شما دوستان خواهم بود.

پی نوشت ثابت: دوست بسیار عزیزی کل مطالب این وبلاگ را، از ابتدا تا پایان سال ۹۱، بصورت پی دی اف یا کتاب الکترونیکی درآورده اند. اگر کسی تمایل دارد که این فایل پی دی اف را به صورت پیوست در ایمیلش دریافت کند تا برای دوستانش نیز بفرستد، ایمیلی به ایمیل زیر بفرستد تا آن را برایش ارسال کنم… متشکرم…

این نوشته در ! ICU آسیب شناسی, به اشتراک گذاشتن تجربیات... ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

73 پاسخ به اندر احوالات جدا شدن از دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور)

  1. سارا.ص می‌گوید:

    سلاااااااام ایدای عزیزم..دلم..دل خیلی از دوستای وبلاگی تنگت شده بود حسابی..:****

    الهی که اون روزا دیگه هرگز بر نگردن ..حتی نوشتن از اون روزام جسارت می خواد..می دونم که یاد اوریش به هیچ وجه خوشایند نیست ..اما قطعا این تجربه ها که به بهای گزافی به دست اومدن به کار خیلی ها خواهد امد ..ممنون از این همه لطف و عشق بی دریغ و چشم داشت فرشته خانوم….

  2. س می‌گوید:

    سلام.
    چند سال پیش خیلی اتفاقی به وبلاگ شما رسیدم و شرح حالتون رو خوندم. احساسی که نسبت به وضعیت شما داشتم و دارم چندگانه است.اولین بار با گریه ، ترس و دلسوزی خیلی از بخش ها رو خوندم.از نوع برخورد شما احساس شعف و در عین حال غرور داشتم و البته احساسی که به صورت زمینه ای بود و الآن هم هست اینه که با همه ی وجودم دوست دارم حال شما و بقیه عزیزانی که این مشکل رو دارن، خوب بشه.کلا بیمار که می بینم اشکم درمیاد، دیگه وقتی می بینم کسی با این همه روحیه و تلاش به خاطر یک محدودیت نمی تونه راحت باشه، ببینید حالم چجوریه.
    برای روحیه تون خیلی خوشحالم و بهتون به عنوان یک دختر و البته یک قهرمان بازی زندگی، افتخار می کنم. نوشته هاتون، راهنمایی هاتون (که من حداقل ازشون خیلی یاد گرفتم) و صداقتتون خیلی لطیف هستن.
    امیدوارم شما و همه ی بیماران شفا پیدا کنید و امیدوارم کسی مثل خودم از این همه استقامت شما درس بگیره.
    ببخشید زیاد حرف زدم. روزگارتون خوش، آیدا خانم نازنین.روزگارتون خوش…

  3. سحر می‌گوید:

    آیدای عزیزم چقدر اذیت شدی برات آرزو میکنم برای بقیه عمر قشنگت همیشه سلامتی داشته باشی

  4. وحید می‌گوید:

    با بهار آمدی. یا بهتر است بگویم بهار با تو آمد.

  5. آتنا می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    اولین باره ک دارم وبلاگت رو میبینم
    واقعا قلم زیبای داری
    با این وضعیت واقعا داشتن چنین روحیه ای هنره!
    موفق باشی

  6. New Guy می‌گوید:

    پش تو از اون قبلن قبلنها این کاره بود نوکرتم آره؟
    من الآن می‌خوام بدون شما چه توضیحی در خصوص غیبت دو هفته‌ایتون دارید! یعنی کاملاً هیجان‌زده هستم که می‌خوای چطور اصل مطلب رو اعلام کنی!! البته اگه کمک بخوای من می‌تونم با دریافت حق السکوت در این زمینه باهات همکاری کنم! ولی حق الشکوتش باید چشمگیر باشه نوکرتم، شما بار گناهانت ژیاده

  7. نــرگــس می‌گوید:

    ســـلام آیــدای نازنین، خوشحــــــــالم که برگشتی. میگم تو وتنبلی؟! یا همون اصطلاحی که چندباربه کاربردی. چ حرفا. . . . یه پیشنهاد: میشه دیگه اون اصطلاح رو ب کار نبری همونی که توش موش داره.

    • آیدا می‌گوید:

      سلام نرگس جان
      درسته… تنبلی نیست. اصلا…
      ولی اون موشه رو! راست گفتم Smile و البته فقط در مورد اون مسئله موش موشی میشدم. در مورد مسائل دیگه بَبرم! Smile

  8. آوا می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    من تقریباً از روزهای اول تاسیس وبلاگت می خوندمت ولی تا حالا کامنتی نذاشتم
    اما راجع به موضوع ونتیلاتور دیگه نتونستم سکوت کنم
    برادر من تابستون همین امسال به دو بیماری سل و ذات الریه مبتلا شد
    تمام سهل انگاری های و اهمال های صورت گرفته در پروسه ی درمانیش به کنار، این دستگاه تنفس مصنوعی به کنار…
    یه شب دچار ایست قلبی میشه و برش می گردونن و بعدش به دستگاه وصلش می کنن و گویا روی آخرین درجه ی ممکن هم تنظیمش میکنن، جوری که اگه چند درجه اکسیژن رسانی رو کم می کردن به معنای واقعی کلمه دیگه نمی تونست نفس بکشه و…
    جوری شد که دکتر گفتش تا آخر عمرش باید با دستگاه نفس بکشه
    ما هم از خدامون بود که فقط بمونه… چه جوری نفس کشیدنش اونقدرا جای بحث نداشت برامون…
    اما یک بار که یکی دو ساعتی هیچکدوم از ما توی بیمارستان پیشش نبودیم وقتی برگشتیم هرچی منتظر موندیم بیدار بشه و چشماشو باز کنه، نکرد!
    بعد فهمیدیم بیهوشش کرده بودن که فکر کنم لوله رو عوض کنن و همون بیهوشی باعث شد بره توی کما!
    این رفتنش توی کما رو هم سه روز بعدش بهمون گفتن و توی اون سه روز میگفتن خوابه فقط!
    روز سوم هم که دیگه همه چی تموم شد و…
    چرا با جون مردم بازی می کنن وقتی هیچی بلد نیستن؟!

    آرزوی سلامتی می کنم برات عزیزم…

    • آیدا می‌گوید:

      سلام آوای عزیزم
      خیلی متاسف شدم برای برادرتون…
      سر همین لوله گذاری ها و حتی تعویضش خیلی از این مشکلات پیش میاد. حتما لوله رو که در آوردن نتونستن لوله ی بعدی رو به موقع جاگذاری کنن و نرسیدن اکسیژن باعث کما شده.
      گاهی بلد نیستن. گاهی بلدن ولی سهل انگاری میکنن… کلا فقط خدا کمک کنه که کسی پاش باز نشه به مراکز درمانی… البته با احترام به زحمت کشان بخش درمان، ولی متاسفانه کلیت مشکل داره….
      ممنون عزیزم… ایشالا همیشه سلامت باشید…
      و ممنون که همیشه دنبال کننده ی مطالبم بودید…

  9. سارا.ص می‌گوید:

    با نظر جناب new guyکاملا موافقم ایدا جون .. خیلی مشکوکی عزیزم ..لطفا مراتب اعترافتونو هر چه سریعتر پست بفرمایید…من ساده رو بگو … خوب شد با تلنگر ایشون از خواب غفلت بیدار شدم…بوسسسسسس

  10. 7nurses می‌گوید:

    خیلی کار بدی میکردن که از یه سوند ساکشن چند بار استفاده کردن،اونا باید یکککککککککک بار استفاده بشه،حالا تو بیمارستان دولتی جهنم……،ولی توی خصوصی فاجعه ست!!!!
    (آخه نوشتین حتی فرصت نمیشد لوله رو توی کاورش بذارن،درست حدس زدم نه؟؟؟!!!)

  11. بابای نرگس می‌گوید:

    سلام
    دختر من الان حدود ۴۵ روزه توی بخش picu بستریه. تمام این مدت هم وصله به دستگاه ونتیلاتور. تقریبا ۶ بار تشخیص های مختلف دادن و همین دلیل طولانی شدن استفاده از ونتیلاتور شده. حالا هم نتوانستن تشخیص درست و حسابی بدن میگن باید تراک بشه ولی ما پافشاری میکنیم که اجازه بدن از دستگاه جدا کنیم تا خودش تلاش کنه

    • آیدا می‌گوید:

      سلام پدر عزیز و مهربان
      امیدوارم دخترتون بزودی خوب بشه
      اگر قراره هنوز به دستگاه وصل باشه بهتره زودتر تراک بشه. اون لوله ی در دهان (اینتوبه) عوارض داره. تا الان هم زیادی مونده.
      من در مورد روشی جایگزین برای تراک شنیدم ولی خودم اطلاعاتی در موردش ندارم. اطلاعات زیر رو یکی از دوستان نوشته. در موردش با دکتر دخترتوون مشورت کنید..
      برای سلامتیش دعا می کنم.
      …………………………………..

      آیا شما هم شنیده اید تراکستومی به روش ptd هم انجام میگیرد؟ در این روش بیهوشی عمومی نیاز نیست و غضروف نای قیچی نمیشود.
      در سایتی خواندم که:
      (((((ماده بی حسی موضعی تزریق می شود. سپس یک آنژیوکت بین حلقه های مزبور قرار می گیرد و ابتدا به طور عمودی وارد نای می شود و سپس زاویه آن نسبت به نای تصحیح می شود. سپس میله فلزی داخل آنژیوکت را از درون پوشش پلا ستیکی آن خارج می کنیم و سیم راهنما )Guid Wire( را به درون نای هدایت می کنیم. بعد به کمک بازکننده ای که از درون سیم راهنما عبور کرده است، دهانه را گشادتر می کنیم. سپس لوله تراکئوستومی را که از روی سیم راهنما عبور داده ایم به داخل نای هدایت می کنیم. پس از پر کردن بالشتک هوا، تهویه بیمار را آغاز می کنیم و در پایان، لوله قرار داده شده در نای را با کمک باند مخصوص ثابت می کنیم. کل مراحل انجام این کار در بهترین شرایط ۳ دقیقه و در موارد دیگر حدود ۶ دقیقه به طول می انجامد.)))))
      تا بحال شنیده اید کسی اینکار را کرده باشد؟ برای مادرم بهتر نیست؟

  12. رودابه می‌گوید:

    سلام آیدا… خیلی وقته نیومدم فکر کنم خودت حدس بزنی چه بلایی سرم اومده… مامانم مارو تنها گذاشت و رفت… ولی من باورم نمیشه. ذارم روانی میشم. سر سهل انگاری ها مامانم رفت. وضعیتش کاملا رو به بهبود بود ولی رسیدگی نکردن. نمیدونم چه طوری باید باور کنم. اون همه چیز من بود. نمیخواست بره خیلی مقاومت کرد ولی نشد. من موندم و یه حسرت بزرگ. خیلی زود رفت خیلی. باورم نمیشه

    • آیدا می‌گوید:

      وای نه… آخه چرا؟ خیلی که حالشون بد نبود Frown
      من خوشخیال فکر کردم بهتر شدن…
      خیلی متاسفم رودابه جان Frown
      از خدا برات صبر می خوام و برای روح مادر آرامش…
      خیلی ناراحت شدم. شوکه شدم…
      مراقب خودت باش عزیزم… برات دعا می کنم…

      • رودابه می‌گوید:

        حالش بد نبود حتی ۱ هفته تی تیوب شد… ببخش خبر بد دادم. منم خیلی خوشخیال بودم که مامانم خوب میشه میاد پیشم مثه قبل… منم شوکه شدم در حدی که باورم نمیشه و منتظرم که بیاد. مرسی عزیزم . نمیدونم چطوری باید باور کنم. تو هم مراقبخ خودت باش. نباید این بلا سرمون میومد… Frown

        • رودابه می‌گوید:

          از روزیکه تراکستومی کردن مشکل داشت. ولی خوب شد…. به خاطر اینکه تراکش رو سیلیکونی کردن و کوتاه بود مشکل ایجاد کرد. دوباره پلاستیکی کردن ولی بعد چند روز باز مشکل پیش اومد. نمیتونست خوب نفس بکشه… کلا همه چی بهم خورد… ریه ش مشکل پیدا کرد قلبش ایستاد احیا کردن ۱ روز رفت کما دیگه هرچی صداش کردم جواب نمیداد… هنوزم منتظر جوابم. مامانم سر هیچی رفت. من امید داشتم . همه چیزم رفت Frown

          • آیدا می‌گوید:

            آخه چرا باید اینطور بشه… سر در نمیارم…
            خوب به دستگاه وصلشون می کردن…
            ای بابا… الان دیگه جای این حرفا نیست…
            خیلی متاسفم، خیلی…
            Frown

        • آیدا می‌گوید:

          Frown
          خیلی سخته… می فهمم…

          • رودابه می‌گوید:

            ما هم از هیچی سر درنمیاریم عزیزم. خیلی سخته ۵۲ روز تلاش مادرتو ببینی که چه دردایی رو تحمل میکنه که بیاد پیشت بعد بهت بگن صبح حالش خراب شد رفت کما. وصلش کردن به دستگاه حتی روز آخر انتوبه هم کردن Big Frown((( متنفرم از هرچی بیمارستان و پرستارو پزشک بی مسولیته. دلم از همه چی پره دارم از ته دل میسوزم. آخه چه وقت رفتن بود :'((((((( چه بلایی سر مامانم آوردن نمیدونم چون کاملا رو به بهبود بود که یهو گفتن حالش بد شد، همه چیزش تحت کنترل و سالم بود. ولی حلالشون نمیکنم از ته دل میگم منو یه عمر تو حسرت و چشم به راه گذاشتن. نمیبخشمشون

          • آیدا می‌گوید:

            می فهمم خیلی سخته. خیلی زور داره Frown
            واقعا متاسفم…

            نمی دوننم چی بگم Frown Frown Frown
            از خدا برات آرامش می خوام…

  13. فاطمه.م می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    طاقت نیاوردم همه ی کامنتا رو بخونم! آخه چرا اینجوری با جون مردم بازی می کنن؟! وقتی سواد کافی ندارن غلط کردن دکتر و پرستار شدن! چند ماه پیش برادر بزرگترم(البته برادر واقعیم نیست ولی برام مثل برادر می مونه) دچار تبی شد که درد استخون هم به همراه داشت. دکترا گفتن یه سرما خوردگی سادست ولی بیماری برادرم یک ماه طول کشید! یه شب حالش بد شد و بردنش بیمارستان. یه سرم بهش زدن و تلخیصش کردن. چند روز بعد یعنی درست شب عاشورا داداشم دچار تب شدید شد و دوباره بردنش بیمارستان! دکتر لعنتی بهش یه آمپول زد تا دمای بدنش رو پایین بیاره ولی آمپول رو اشتباه زد و برادرم تشنج کرد! الان به لطف خدا حال برادرم خوبه. مطمئنم اون شب اگه نگاه آقا اباعبدالله(ع) نبود دکترا داداشم رو کشته بودن چون این اتفاق برای یکی از آشناهای دوستم افتاده بود و اون بنده خدا از دنیا رفت! واقعا متوجه نمی شم چجوری میشه اینقدر راحت با زندگی مردم بازی کرد؟!!
    من اولین باره که میام اینجا، بخاطر همین مطالب قبلی شما رو نخوندم.الان بهترید؟ حالتون خوب شده؟

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      خداروشکر که برادرتون سلامتی شون رو به دست آوردن. امیدوارم دیگه هیچوقت بیماری نبینید و کارتون به مراکز درمانی نیفته.
      متاسفانه کوتاهی و اشتباهات پزشکی برای من عواقب ماندگاری داشته…

      • فاطمه.م می‌گوید:

        آیدا جان، خدا هرکی رو دوست داره تو این دنیا یه سختی هایی بهش می ده. پس خدا شما رو خیلی دوست داره. البته می دونم گفتنش خیلی راحته ولی در واقع خیلی سخته… پس لطفا برای من دعا کنید چون دعای شما مستجاب میشه. من هم براتون دعا می کنم کاملا سلامتیتون رو به دست بیارید و یه روز بیاد که روی دو تا پای خودتون بایستید و دیگه هیچوقت پاتون به مراکز درمانی باز نشه… Rose

  14. ئه وین می‌گوید:

    سلام خ سپاسگذارم از این راهنماییهاتون مادرم ۵۰ روزه تو ای سی یو بستریه و نمیتونه از ونتیلاتور جدا بشه چیکارباید انجام بدیم براش دکترا میگن به مرور ولی مادرم داره دپرس میشه امیدی نداره راهنمایی کنین یا ی دکتر خوب معرفی کنین خواهش میکنم ازتون من نیاز دارم به مادرم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست عزیز
      خواهش می کنم.
      ایشالا مادرتون به زودی بهتر بشن.
      به چه دلیل تنفس شون از کار افتاده؟ مشکل ریوی، آسیب مغزی، یا …
      اصلا نا امید نشین. حتما خوب میشن.
      من رو یک آقای پرستار و یک آقای دکتر از دستگاه جدا کردن. از محل کار اون آقای پرستار اطلاع دقیقی ندارم. اما آقای دکتر حبیبی متخصص بیهوشی رو می تونید در آدرس زیر پیدا کنید.

      حبیبی، دکتر ابوالقاسم
      زمینه فعالیت : پزشک : متخصص بیهوشی (آنستزیست)
      نشانی : تهران – تهران – خ. ولی عصر – چهارراه پارک وی – خ. ولنجک – خ. بوستان – بیمارستان رامتین
      تلفن : ۲۲۴۰۳۸۹۵, ۲۲۴۰۳۷۴۲
      ایشالا همه چیز درست میشه…

  15. سميرا می‌گوید:

    سلام من یه سوال واسم پیش اومده اگه جوابی دارین
    خواهرم تصادف کردن و خلاصه ۴٢ روزی در بینارستان بودن و ریه هاش اب اورد و تقریبا ٢۵ روزی به دستگاه وصل بود و خلاصه مرخص الان .. سوالام اینه که
    ١.ایا سرفه کردن که زیاد هست بعد از قطع دستگاه تو خونه بوجود میاید که دکتر میگه گلو و سینوس هاش درگیر شده واسه همین سرفه میکنه
    ٢.این سرفه ها تا کی به نظرتون ادامه خواهد داشت اگه تجربه کردین
    ٣.ایا شما هم اولاش تنگی نفس داشتین و بعدا بهتر شدین به مرور
    ۴.ایا عوارضی دیگر هم خواهد داشت در اینده !؟؟؟
    ممنون ایدا خانم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      ایشالا خواهرتون به زودی سلامت کاملشون رو به دست بیارن.
      ۱٫ من بعد از جدایی از دستگاه چنین حالتی نداشتم.
      ۲٫ متاسفانه اطلاعی ندارم.
      ۳٫ من نداشتم. اما تنگی نفس طبیعیه چون ریه الان ضعیفه. یک چیزی هم که به نظرم میرسه که عامل همه ی این چیزایی که گفتین باشه، عفونت ریه است. در مدت تنفس با دستگاه و بستری بودن در آی سی یو احتمال عفونت ریه زیاده. شاید هنوز عفونت برطرف نشده دارن. شاید هم هنوز ریه شون قدری مایع داره.
      ۴٫ نه عوارض خاصی نداره. فقط این رو در نظر داشته باشید که کمی زمان میبره تا ریه و قدرت سرفه کردن و تنفس شون عادی بشه. و این که اگر تنگی نفس شون شدیده باید با دکتر مشورت کنید چون تنفس سخت ممکنه باعث جمع شدن ریه بشه.
      به امید سلامتی خواهر شما و همه ی بیماران.

  16. سحر می‌گوید:

    سلام آیدا جون
    واست آرزوی سلامتی دارم
    مامان من الان ۴۰ روزه مشکل تنفسی پیدا کرده البته قبلا ۲۱ سال پیش سکته مغزی کرده بود سمت چپ بدنش فلج بود الان سه هفته هست لوله تراکستمی گذاشتن براش الان دو هفته س خونس اما ۴ روزه دوباره تنگی نفس گرفته میگن یا ریه عفونت کرده یا دی اکسید خونش زیاده احتمالا باید دستگاه بخریم خونه نگه ش داریم الان نمیدونیم چی کنیم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      ممنونم از لطف تون
      من هم برای مادرتون آرزوی سلامتی دارم
      چه جور دستگاهی گفتن؟ ونتیلاتور یا اکسیژن ساز؟
      من هر سوالی باشه در خدمتم و تا جایی که بدونم پاسخ میدم یا براتون پرس و جو می کنم.
      انشاالله بهتر بشن.

  17. سحر می‌گوید:

    گفتن ونتیلاتور باید باشه که عفونت نکنه که این دستگاه هم هزینه بالایی داره

  18. سحر می‌گوید:

    ممنونم آیدای عزیزم
    امروز دکتر گفت فعلا تهیه نکنیدتا بهتون خبر بدم،مطلب بعدی که میخواستم ازتون سوال کنم اینه که آیا کسی که گاواژ داره میتونه غذا بخوره؟چون ما از وقتی به مامانم غذا از دهن همزمان با داشتن گاواژ دادیم این مشکل تنگی نفس پیش امد براش البته بعد خوردن به سرفه شدیدی افتاد بعدم مثه کسی که آسم داره نفسش گرفت،سوال بعدیم اینه تا کی باید تراک موقت داشته باشه چون دکتر مامانم اصن واضح صحبت نمیکنه با اینکه چندبار ازش ی سوال میپرسم اما به روش خودش توضیح میده و من گنگ میشم ممنونم هر وقت فرصت داشتی جواب بده عزیزم وقتتو نگیرم

    • آیدا می‌گوید:

      خواهش میکنم دوست خوبم. وظیفمه.
      انشاالله که اصلا نیازی به ونتیلاتور نباشه.
      کسی که گاواژ میشه برای این هست که قدرت بلع نداره یا قدرت بلعش ضعیفه یا کاملا هوشیار نیست که روی بلعش کنترل داشته باشه. پس نمی تونه غذا بخوره. شاید غذا پریده توی گلوشون و وارد نای و ریه شده و همین هم باعث عفونت و تنگی نفس شده. حتما بگین دکترشون بررسی کنن.
      تا وقتی وضعیت تنفس شون خوب بشه باید تراک داشته باشن. پس بستگی به بهبودی خودشون داره. خلاصه ی نظر دکتر رو اگر یادتون هست بگین تا بتونم بهتر بگم.
      من همیشه در خدمتم دوست خوبم.

  19. سحر می‌گوید:

    سلام آیدا جون امیدوارم که خوبه خوب باشی عزیزیم ی سوال داشتم ازت کسی که تراک میشه سرفه های خشک بدون خلط داره چه میشه کرد چون دکتر مامانم اصن مطب نداره بعدم دسترسی بهش سخت میشه یقینا شما بهتر میدونی کمکم کنی ممنون میشم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام عزیزم
      ممنونم. ایشالا شما هم خوب و سلامت باشید.
      سوال رو درست متوجه نشدم. یعنی برای سرفه های خشک چه کار کنید؟
      اگر درست متوجه شده باشم، باید برای رفع خشکی راه های هوایی همیشه در یک متری بیمار دستگاه بخور سرد روشن باشه.
      اگر درست متوجه نشدم یا جواب سوالتون رو نگرفتید، لطفا بهم بگید.

  20. بابائی می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    متاسفانه چند روز پیش بدترین روز زندگیم رو تجربه کردم ، مادر عزیزم رو بعلت بی سوادی پزشکان از دست دادم . اوایل اسفندماه ۹۴ مادرم رو بعلت عرق سرد به بیمارستان قلب بردیم که پس از آزمایشات متوجه شدند که مشکل قلبی نیست و ایشان کم خونی و مشکل کلیوی دارند و باید تحت نظر دکتر کلیه قرار گیرند . پس از ترخیص از انجا به بیمارستان لبافی نژاد مراجعه کردیم که دکتر فوق تخصص کلیه آنجا با تجویز آهن و سرم تزریقی و بدون بررسی علت کم خونی شروع به درمان ایشان نمودند . با گذشت دو هفته یعنی در تعطیلات عید نوروز بعلت درد شدید قفسه سینه مجددا به اورژانس بیمارستان لبافی نزاد مراجعه نمودیم که متاسفانه بدون بهبودی با تجویز مسکن ایشان را ترخیص نمودند بطوریکه در تعطیلات عید ۳ بار در بخش اورژانس بستری شدند و در آخرین بستری یک واحد خون تزریق نمودند ( و در تمام این مدت دکتر ایشان حتی یکبار ایشان را ویزیت ننمودند و با توجه به حضور در بیمارستان به اورژانس نمی آمدند) . آن خدابیامرز درد میکشید ولی پزشکان اورژانس اعلام می کردند اسپاسم است ، این شرایط باعث احتباس ادرار در ایشان گردید و حتی با وجود معاینه با دستگاه در بیمارستان باز هم بدون تجویز آنتی بیوتیک ایشان را ترخیص کردند تا روزی که برای تزریق سرم آهن به بیمارستان بوعلی مراجعه نمودیم و پس از انجام آزمایش تشخیص عفونت داده شد که متاسفانه در خون تکثیر یافته بود . پس از ۲۱ روز بستری در آی سی یو در روزهای آخر عمر ایشان به ما اعلام نمودند که عفونت تقریبا کنترل شده ، کلیه ها برگشته اند و نیاز به دیالیز ندارند ، مریض کاملا هوشیار است ولی نتوانستند ایشان را از دستگاه ونتیلاتور جدا کنند و قرار بر این شد که با تراک گذاری مشکل تنفسی ایشان را برطرف نمایند. ولی متاسفانه نه تنها مادرم را ازم گرفتن حتی یک نفر از پزشکان و سرپرستار آی سی یو در روز حادثه حضور نداشتند و اولین اقدامی که انجام دادند اخذ رضایت کتبی جهت تحویل جسد بود . علت فوت را نیز ایست قلبی اعلام نمودند . هیچوقت حلالشون نمی کنم و امیدوارم به بدترین شکل ممکن جواب پس بدن .

  21. سحر می‌گوید:

    سلام آیدا جونم دوست دارم تو خیلی حالت خوب باشه
    من ی سوال داشتم مامانم تراکش کوچیک شد اما بعد ی هفته وقتی شروع کرد به غذا خوردن دیگه راحت غذا نمیخوره همیشه سرفه میکنه و از طرفی دیگه صلاح نمیدونن تراکشو بردارن اما مشکل اصلی سرفه های مامانمه که سیاه میشه نمیدونم دلیلش چیه خواستم نظر شما رو بدونم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      ببخشید کمی دیر جواب دادم.
      ممنونم از محبتتون. انشاالله شما هم خوب باشید و مادرتون هم به زودی بهتر بشن.
      والا دلیلش رو نمی دونم. تراک کاف داره؟
      شاید ذرات غذا وارد نایشون میشه؟
      حتما باید دکتر بررسی کنه.

  22. سحر می‌گوید:

    آره تراکش کاف داره

    • آیدا می‌گوید:

      سلام
      موقع غذا خوردن کاف رو پر کنید ببینید باز هم اون حالت پیش میاد؟
      ولی حتما باید دکتر بررسی کنه
      انشاالله بهتر بشن

  23. سحر می‌گوید:

    سلام ما هیچ وقت کاف رو خالی نمیکنیم به ما گفتن خود به خود پر و خالی میشه اصن از اول مامانم به خاطر سرفه هایی که باعث تنگی نفس میشد بردیم بیمارستان تراکش کردن
    ما واقعا موندیم چی کنیم دکترشم دکتر بیهوشیه میگه بیمارایی که تراک دارن به همین صورته اما شدت سرفه های مامانم گاهی اونقد شدیده که حالش بد میشه بیحال میشه ممنون از راهنماییات عزیزم

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      ببخشید دیر جواب میدم. قصد کوتاهی یا بی توجهی ندارم. دو سه روزه دچاره افت فشار و ضعف هستم، برای همین جواب دادنم دیر میشه. شرمنده…
      کاف اصلا خودبخود پر و خالی نمیشه! مگر این که مدل های جدید این طور باشن، ولی بعید می دونم.
      من ۵ سال تراک داشتم و تا الان ۷ سال هم تی تیوب دارم، هیچ وقت از سرفه سیاه نشدم. سرفه ی شدید داشتم ولی بیحال نمی شدم. توی بیمارستان های مختلف هم ندیدم بیماری به این شدت مشکل سرفه با تراک داشته باشه.
      به نظرم حتما با پزشک دیگه ای مشورت کنید.
      انشاالله بهتر بشن…

  24. یاسر می‌گوید:

    سلام دوست عزیز.مرسی بابت مطالبت.پدر من هم نزدیک ۳ ماه هس که مشکل کلیه و تنفسی داره و الان که رو به بهبودی هس میگن به دستگاه تنفسی وابسته شده و باید همینجوری متصل بمونه.مطمئنم که به دلیل سواد ناکافی و نبود دکتر متخصص هستش و با خوندنه مطالبه شما هم اطلاعاتم بالا رف و هم به یقین رسیدم که همینطوره.اگه چیزه اضافی هم هس که باید بدونم و به مسئول آی سی یو بتونم بفهمونم که اشتباه می کنن برام میل بزنین!یک دنیا ممنون

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      انشاالله پدرتون به زودی بهبودی کامل پیدا کنن.
      وابستگی که هست، ولی باید برای از بین بردن وابستگی راهکاری ترتیب بدن. البته سیستم تنفسی بیمار هم باید آمادگی و قابلیتش رو داشته باشه.
      بیمار نباید زیر دستگاه رها بشه. باید روش کار کنن تا به تدریج توانایی تنفسش (در صوررت امکان) برگرده.
      در مورد وابستگی درست میگن، اما در مورد این که وابستگی اصلا رفع نمیشه اشتباه می کنن.
      به نظرم با پزشکان خارج از بیمارستان مشورت کنید.
      به امید خدا…

  25. مهناز می‌گوید:

    سلام آیدا جون پدر منم در این وضعیت هست و تنها کار ما دعا کردن چون تازه گلوشو سوراخ کردن همه استرس من این که وابسته نشه و پرستار ها مراقبت کامل داشته باشن ازش از این که میبینن از دستگاه جدا شدی خیلی خوشحالم ان شاالله که همیشه شاد و سلامت باشی برای پدرم دعا کنین .با سپاس

  26. سحر می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    نمیدونم جریانه مامانم یادت هست یا نه مامانم ۷ ماه پیش دچار مشکل تنفسی شد و تراکش کردن تو بیمارستان به ونتیلاتور وابسته بود و بعد از اینکه آب ریه شو کشیدن با اکسژن به راحتی تنفس داشت پس از ترخیص تو خونه با چک کردن اکسیژنش (اکسی متر )متوجه شدیم اصن به اکسیژن نیاز نداره و با مشورت دکتر مامانم به تنهایی نفس می کشید ی بار هم سایز تراکشو کوچیک کردیم الان خواستیم از دکتر که تراکشو برداره گفت ۲ هفته با کاف خالی بمونه و همینطور مسیر تنفسی تراک رو با چسب ببندیم ،مامانم با کاف خالی مشکل نداره اما وقتی کاملا با چسب میبندیم مامانم سرفه میکنه من اصن نمیدونم آیا این دلیل خاصی داره یعنی نفس کم میاره یا سرفه اصن برای چیه
    ممنونم ازت آیدا جان امیدوارم هر چه زودتر خوب شی و خبر خوب شدنت همه رو خوشحال کنه

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      بله البته که یادم هست Smile
      خداروشکر که تنفسشون این قدر بهتر شده
      چسب رو چطوری می زنید؟ فقط روی سوراخ لوله یا تا روی پوست ادامه داره؟
      می دونید آخه تنها دلیلی که به ذهنم میرسه این هست که موقع چسب زدن، لوله کمی فرو میره و مخاط نای رو تحریک میکنه و این خودش باعث سرفه میشه
      یا اینکه… کلا با وجود تراک حتی اگر کاف خالی باشه چون لوله فضای نای رو اشغال کرده اگر سوراخ هوای تراک رو ببندین احتمالا نفس کشیدن آسون نیست چون مسیر هوا تنگه. در این حالت نفس کم میارن
      فقط این دو مورد به ذهنم میرسه
      ممنون از محبتتون دوست خوبم
      سلامت باشید.
      هر سوالی بود در خدمتم
      انشاالله بهتر بشن

  27. سحر می‌گوید:

    سلا م عزیزم امیدوارم خوب شی هر چه زودتر
    خواستم خبر خوب بدم بهتون ما تراک مامانمو الان یک ماه که برداشتیم خداروشکر حالش خیلی بهتره سوند معده رو هم برداشتیم کم غذا میخوره و حتی خوردن مایعات سخت هست اما از تراک خیلی بهتره و مشکل تنفسی هم نداره خدارو شکر.واسه همه مریضا آرزوی سلامتی دارم ایشلا همه کسایی که تو این صفحه درد دلشاون رو نوشتند به زودی همشون خبر خوب شدن بیمار هاشون رو بدن به ما.
    آیدا جونم از ته دلم واست دعا میکنم

    • آیدا می‌گوید:

      سلاااام سحر عزیزم
      بسیار بسیار از این خبر خوشحال شدم Smile خدا رو هزاران بار شکر. انشاالله مادر روز به روز بهتر و بهتر بشن.
      ممنون از محبتتون
      به امید بهبودی همه ی بیماران
      Smile

  28. علی می‌گوید:

    خدا پدرو مادرت را بیامرزد این مطالب را نوشتی . واقعا همینطوری که نوشتید و دیگران هم نظر داده اند و مشکلاتی را مطرح کرده اند. عدم آموزش کافی وبرای کار با این دستگاه کاملا مشخصه . تقریبا نمی دانند چه کار بیاد انجام بدهند و این مسائل عجیب غریب پیش می آید. خود تنظیم کردن دستگاه بسیار مهمه – بازدیداز بیمار و وضعیت هر روزش مهمه – نحوه جایگذاری لوله و … مهمه اما کیه که خوب بلد باشه و آموزش های لازم را دیده باشه و یک مقدار هم دلسوز باشه . ضعف بزرگ همین عدم دانش و مهارت کافیه پرسنله. و البته تجویزهای الکی برخی از درمانگران- ضد و نقیض بودن تجویز دارو و …
    متشکر

  29. حمید رضا وکیلی می‌گوید:

    سلام و عرض ادب یه سالیه از دستگاه تنفس مصنوعی استفاده میکنم ۲۲ سالمه دستگاه رو امانی گرفتیم و الان گیر دادن پس بدیم و حالا در خواستی گه دارم اینه دستگاه امانی سراغ ندارید لطفا به ای دی تلگرام من پیام بفرستید @Hamid_madridismo

    • آیدا می‌گوید:

      سلام دوست خوبم
      انشاالله بهتر بشید و از دستگاه بی نیاز بشید
      جشم یک کالای طب معرفی می کنم بهتون. انشاالله بتونن کمک بکنن.

  30. حامد شیروانی می‌گوید:

    سلام آیدا جان
    پدرم الان بیشتر از یکماهه که تو بیمارستان عرفان نیایش بستری شده . اولش فقط برای یک آنژیوپلاستی بستری شد ولی بعد چند روز شاهد مشکلات تنفسی ایشان بودیم بعد به دستگاه ونتیلاتور وصل کردن. الانم بما گفتن ریه دچار سندرم ARDS شده و کار زیادی نمیشه براش انجام داد. تورو خدا هرکسی هر کمکی میتونه بهم بکنه پدرم بخدا مشکلی نداشت. حتی اگه بشه بیمارستانشو عوض کنیم . هیچکس مسیولیت قبول نمیکنه لطفا” اگه کسی کمکی ازش بر میاد تماس بگیره بخدا حاتمون بهم ریخته ۰۹۱۲۴۹۸۳۳۴۱

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Click to Insert Smiley

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNoLOLSillyBeautyLashesCuteShyBlushKissedIn LoveDroolGiggleSnickerHeh!SmirkWiltWeepIDKStruggleSide FrownDazedHypnotizedSweatEek!Roll EyesSarcasmDisdainSmugMoney MouthFoot in MouthShut MouthQuietShameBeat UpMeanEvil GrinGrit TeethShoutPissed OffReally PissedMad RazzDrunken RazzSickYawnSleepyDanceClapJumpHandshakeHigh FiveHug LeftHug RightKiss BlowKissingByeGo AwayCall MeOn the PhoneSecretMeetingWavingStopTime OutTalk to the HandLoserLyingDOH!Fingers CrossedWaitingSuspenseTremblePrayWorshipStarvingEatVictoryCurseAlienAngelClownCowboyCyclopsDevilDoctorFemale FighterMale FighterMohawkMusicNerdPartyPirateSkywalkerSnowmanSoldierVampireZombie KillerGhostSkeletonBunnyCatCat 2ChickChickenChicken 2CowCow 2DogDog 2DuckGoatHippoKoalaLionMonkeyMonkey 2MousePandaPigPig 2SheepSheep 2ReindeerSnailTigerTurtleBeerDrinkLiquorCoffeeCakePizzaWatermelonBowlPlateCanFemaleMaleHeartBroken HeartRoseDead RosePeaceYin YangUS FlagMoonStarSunCloudyRainThunderUmbrellaRainbowMusic NoteAirplaneCarIslandAnnouncebrbMailCellPhoneCameraFilmTVClockLampSearchCoinsComputerConsolePresentSoccerCloverPumpkinBombHammerKnifeHandcuffsPillPoopCigarette